ชั้น อ.2 01/07-04/07
หลักสูตรรวีฯ ชั้นอนุบาล 2 “ทางนั้น” อาทิตย์ที่ 1 เดือนกรกฎาคม
วัตถุประสงค์ให้เด็กๆ รู้ว่า
- ไว้วางใจพระเจ้า (ปฐก.22:8)
- พระเจ้าจะจัดเตรียมเผื่อให้อย่างแน่นอน (ปฐก.22:14)
- เมื่อเชื่อฟังจะได้รับพร (ปฐก.22:18)
ช่วงที่ 1 พระวจนะ ที่อ่าน
…และเมื่อถูกทดลอง พระองค์จะทรงให้มีทางออกด้วย เพื่อพวกท่านจะมีกำลังทนได้ (1คร. 10:13 ข)
ช่วงที่ 2 พระวจนะ ที่เล่า
ปฐก. 22:1-19 ผ่านการทดสอบ (อับราฮัม)
เล่า พระเจ้าทรงทดสอบอับราฮัมว่าเชื่อฟังพระองค์หรือไม่ ด้วยการให้ถวายบุตรคนเดียวที่มีแด่พระองค์ แม้จะดูว่ายาก แต่พระเจ้าต้องการเชื่อฟังพระองค์เต็มร้อย เราเองเลือกทางที่ถูกต้องให้พระเจ้าได้ เพราะพระองค์จะดูแลเตรียมสิ่งที่ชดเชยให้อย่างแน่นอน
ช่วงที่ 3 พระวจนะ ที่ชี้ ถูก/ผิด
- ถูก ทำตามที่พระเจ้าทรงสั่ง (ปฐก.22:3) ไว้วางใจพระเจ้า (ปฐก. 22:8)
- ผิด –
ช่วงที่ 4 พระวจนะ ที่ชี้ผลลัพธ์
- เมื่อเชื่อฟังจะได้รับพร (ปฐก. 22:17-18)
ช่วงที่ 5 พระวจนะ ที่ให้จำ
…และเมื่อถูกทดลอง พระองค์จะทรงให้มีทางออกด้วย เพื่อพวกท่านจะมีกำลังทนได้ (1คร. 10:13 ข)
กิจกรรมสนุก เกมส์ทดสอบการฟังคำสั่ง คุณครูให้เด็กๆ นั่งเป็นวงกลม ทุกคนให้แบฝ่ามือซ้ายออกข้างตัว และยกนิ้วชี้มือขวาลงที่มือซ้ายของเพื่อนคนถัดไป เมื่อคุณครูพูดถึงคำว่า มะม่วง ก็ให้เด็กๆ ยกนิ้วชี้มือขวาออกให้ทันอย่าให้เพื่อนจับนิ้วเราไว้ได้ ส่วนมือซ้ายก็รีบจับนิ้วของเพื่อนที่อยู่ข้างซ้ายของเราและนิ้วชี้ของเขาจิ้มอยู่บนมือเรา
เริ่มเล่า : วันหนึ่งคุณแม่พาหนูไปเดินซื้อผักผลไม้ในตลาด มีผลไม้มากมายวางเรียงกันสีสันสดใส “เอ๊ะ สีเขียวๆ นั่น ผลไม้อะไรนะ” ลูกถามคุณแม่ “อ้อ สีเขียวๆ นั่น เรียกว่า มะ มะนาวค่ะ” แล้วคุณครูก็พูดถึงผลไม้สีเขียวอีกหลายชนิด เช่น มะนาว ส้มโอ พุทรา ฝรั่ง สุดท้าย ลูกถามคุณแม่ว่า “แล้วที่เป็นสีเหลืองนั่น เรียกว่าอะไรคะ” คุณแม่ตอบว่า “อ้อ เรียกว่า มะม่วงค่ะ” ดูสิว่าเด็ก หดนิ้วจับนิ้วกันทันหรือไม่
หลักสูตรรวีฯ ชั้นอนุบาล 2 “ทางนั้น” อาทิตย์ที่ 2 เดือนกรกฎาคม
วัตถุประสงค์ให้เด็กๆ รู้ว่า
- มีสิ่งที่สำคัญกว่าในชีวิตของเด็กๆ
- เด็กๆ ยกตัวอย่างเปรียบเทียบขั้นกว่าเป็น
ช่วงที่ 1 พระวจนะ ที่อ่าน
และการที่จะรักพระองค์ด้วยสุดใจ สุดความเข้าใจ และสุดกำลัง และรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง ก็สำคัญกว่าเครื่องเผาบูชาและของถวายทั้งสิ้น” (มก. 12:33)
ช่วงที่ 2 พระวจนะ ที่เล่า
ปฐก. 25:24-34 สิ่งที่สำคัญกว่า (เอซาว) ปฐก. 27:30-39 เอซาวสูญเสียพร
ช่วงที่ 3 พระวจนะ ที่ชี้ ถูก/ผิด
- ถูก –
- ผิด เอาแต่ใจ ไม่คิดถึงอนาคต (ปฐก. 25:32, 34)
อธิบาย เมื่อพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตรัสว่า ดียิ่งนัก ทุกคนถูกสร้างมาอย่างดียิ่งนักแล้ว แต่เอซาวไม่สนใจการมีสิทธิลูกหัวปีที่พระเจ้าให้ไว้ เพราะเขาจะได้รับพรมากกว่าน้องสองเท่าในอนาคต แต่เพราะเห็นแก่ความหิวที่เหนื่อยมา จึงดูหมิ่นสิ่งที่พระเจ้าทรงให้ไว้ เขาขายสิทธิลูกหัวปีเพื่อแลกกับของกินตอนนั้น
เราจึงต้องเห็นแก่สิ่งที่สำคัญกว่า เช่น ถ้าเด็กๆ ไปเล่นมาเหนื่อยๆ หิวมาก ก็ต้องล้างมือก่อน เพื่อไม่ให้เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายทำให้ไม่สบายในอนาคต หรือก่อนนอนก็ต้องอธิษฐานคุยกับพระเจ้าก่อน เพื่อจะได้ใกล้ชิดรับการปกป้องจากพระองค์ ฯลฯ
ช่วงที่ 4 พระวจนะ ที่ชี้ผลลัพธ์
- ไม่ได้พร แต่รับความยากลำบาก (ปฐก. 27:34-39)
ช่วงที่ 5 พระวจนะ ที่ให้จำ
และการที่จะรักพระองค์ด้วยสุดใจ สุดความเข้าใจ และสุดกำลัง และรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง ก็สำคัญกว่าเครื่องเผาบูชาและของถวายทั้งสิ้น” (มก. 12:33)
กิจกรรมสนุก คุณครูยกตัวอย่างให้เด็กๆ ตอบทีละคนว่า
- อยู่กับคุณพ่อคุณแม่ – เล่นมือถือ หรือ คุยกับคุณพ่อคุณแม่ อะไรสำคัญกว่า
- ถึงเวลานอน – เล่นของเล่น หรือ เตรียมตัวเข้านอน อะไรสำคัญกว่า
- ถึงเวลาอาหาร – ทำอย่างอื่น หรือ ทานอาหาร อะไรสำคัญกว่า
- ถึงเวลาตื่น – นอนต่อไป หรือ ลุกขึ้นจากที่นอน อะไรสำคัญกว่า
- วันอาทิตย์ – มาโบสถ์ หรือ ไปเที่ยว อะไรสำคัญกว่า
- 6. เวลานมัสการ – ร้องเพลงสรรเสริญ หรือ คุยกันเล่นกัน อะไรสำคัญกว่า
- เวลาถวายทรัพย์ – ไม่เตรียมมา หรือ เตรียมไว้ล่วงหน้า อะไรสำคัญกว่า
- เวลาไม่ได้ถูกใจ – อาละวาด หรือ ขอบคุณพระเจ้า อะไรสำคัญกว่า
- ในชั้นเรียน – แกล้งเพื่อน หรือ แบ่งกันเล่น อะไรสำคัญกว่า
- ไปทัศนศึกษา – อธิษฐานเผื่อทุกๆ คน หรือ อธิษฐานให้ตัวเองคนเดียว อะไรสำคัญกว่า
หลักสูตรรวีฯ ชั้นอนุบาล 2 “ทางนั้น” อาทิตย์ที่ 3 เดือนกรกฎาคม
วัตถุประสงค์ให้เด็กๆ รู้ว่า
- พอใจในสิ่งที่พระเจ้าให้เป็นอยู่ในขณะนั้น
- ทำตามที่พระเจ้าให้สติปัญญา แล้วจะเกิดผลดีตามมา
ช่วงที่ 1 พระวจนะ ที่อ่าน
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นบุตรชายของหญิงคนใช้ของพระองค์ พระองค์ทรงถอดโซ่ตรวนของข้าพระองค์(สดด. 116:16)
ช่วงที่ 2 พระวจนะ ที่เล่า
ปฐก. 41:14-41, 47:1-12 ใช้พระเจ้าทรงใช้ (โยเซฟ)
เล่า ชีวิตของโยเซฟที่ต้องตกต่ำ แต่เขารอคอยการทรงนำของพระเจ้าและทำตามด้วยความถ่อมใจ เหมือนเป็นคนคอยรับใช้ต่อพระเจ้าผู้เป็นเจ้านาย
ช่วงที่ 3 พระวจนะ ที่ชี้ ถูก/ผิด
- ถูก ไม่หลงตัวเองแต่ยกย่องพระเจ้า (ปฐก. 41:16)
- ผิด –
อธิบาย พระเจ้าเป็นผู้ทรงประทานความสามารถให้มนุษย์ เมื่อครั้งทรงสร้างก็ตรัสสั่งให้คนเป็นผู้ครอบครองสิ่งที่ทรงสร้าง และโยเซฟรู้ว่าความสามารถของเขามาจากพระเจ้า
ช่วงที่ 4 พระวจนะ ที่ชี้ผลลัพธ์
- ได้รับการยกชูเป็นเจ้านาย (ปฐก. 41:40)
- ได้เลี้ยงดูบิดาและพวกพี่น้องรวมทั้งครอบครัวของบิดา ให้มีอาหารรับประทานตามจำนวนคนในครอบครัว (ปฐก. 47:12)
ช่วงที่ 5 พระวจนะ ที่ให้จำ
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ ข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นบุตรชายของหญิงคนใช้ของพระองค์ พระองค์ทรงถอดโซ่ตรวนของข้าพระองค์(สดด. 116:16)
กิจกรรมสนุก คุณครูให้เด็กๆ เล่นเกมส์ “แม่งูเอ๋ย” คนเป็นลูกงูต้องเลี้ยวตามทิศทางที่แม่งูเลี้ยวจึงจะปลอดภัยไม่โดนพ่องูจับตัวไป
หลักสูตรรวีฯ ชั้นอนุบาล 2 “ทางนั้น” อาทิตย์ที่ 4 เดือนกรกฎาคม
วัตถุประสงค์ให้เด็กๆ รู้ว่า
- เราควรให้ความร่วมมือให้แผนงานของพระเจ้าสำเร็จ (อพย.2:4)
ช่วงที่ 1 พระวจนะ ที่อ่าน
เราจะนำความชอบธรรมของเรามาใกล้ มันไม่ไกลเลย และความรอดของเราจะไม่ชักช้า เราจะให้ความรอดในศิโยน (อสย. 46:13 )
ช่วงที่ 2 พระวจนะ ที่เล่า
อพย. 2:1-10 ร่วมมือ (พี่สาวโมเสส)
เล่า การเสียสละของพี่สาวที่ยืนเฝ้าตะกร้าของโมเสส ทำให้โมเสสได้รอดชีวิตและได้รับการเลี้ยงดูจากมารดาเพราะธิดาฟาโรห์รับโมเสสไว้แม้รู้ว่าเป็นเด็กฮีบรู
ช่วงที่ 3 พระวจนะ ที่ชี้ ถูก/ผิด
- ถูก คอยเฝ้าดู (อพย.2:4) เสนอธิดาฟาโรห์ให้มีแม่นม (อพย.2:7)
- ผิด –
อธิบาย เสียสละไม่ไปเล่นที่อื่น แต่ร่วมมือกับแม่ช่วยเหลือน้อง ให้ได้เป็นแม่นมของลูก
ช่วงที่ 4 พระวจนะ ที่ชี้ผลลัพธ์
- ได้ช่วยน้องและแม่ ไม่ต้องฆ่าลูกชาย สามารถเลี้ยงลูกและยังได้ค่าจ้าง (อพย.2:9)
ช่วงที่ 5 พระวจนะ ที่ให้จำ
เราจะนำความชอบธรรมของเรามาใกล้ มันไม่ไกลเลย และความรอดของเราจะไม่ชักช้า เราจะให้ความรอดในศิโยน (อสย. 46:13 )
กิจกรรมสนุก คุณครูให้เด็กๆ เล่นเกมส์ “เก้าอี้ดนตรี”